Gev-Studio

Մարկեսյան իմաստախոսություններ

BABY — Tue, 01 Dec 2015 15:05:28 GMT

Սիրեք իրար, ուրիշ ապրելու ձև չկա:
Որքան էլ անտրամադիր, զբաղված, ցրված լինեմ, որքան էլ ինքս ինձ հոգնած զգամ, միշտ ժամանակ կգտնեմ երեխաների հետ զբաղվելու, նրանց հետ զրուցելու համար: Միշտ է այդպես եղել' նրանց ծննդյան ժամանակվանից: Հենց երեխաներն սկսեցին ինչ-որ բան հասկանալ, մեր տանն անխախտ կանոն հաստատվեց' բոլոր որոշումներն ընդունել միայն ընդհանուր համաձայնությամբ: Մենք ամեն ինչ որոշում ենք չորսով: Այդպես եմ վարվում ոչ թե սկզբունքի համար և ոչ թե այն պատճառով, որ այդպես ավելի լավ է կամ ավելի վատ: Պարզապես, երբ երեխաները մեծացան, ես այն եզրակացությանն եկա, որ իմ իսկական կոչումը հայր լինելն է: Օգնել կնոջս ' մեծացնելու երկու երեխաներիս, ահա լավագույնը, որ զգացել եմ կյանքում:
Իմ լավագույն ստեղծագործությունները գրքերս չեն, այլ իմ երեխաները:

Օնորե դը Բալզակ. Խորտակված պատրանքներ (կարդալ ավելին...)

BABY — Wed, 21 Jan 2015 15:54:19 GMT

Ժլատությունը, ինչպես սերը, օժտված է կրկնակի տևողությամբ, նա հաշվի է առնում ապագա հնարավորությունները, նրանց հոտն առնում, արագացնում է դրանք:
Հարուստ մարդիկ թանկ գնով են առնում առողջությունը, երբ այն կորցրել են:
Երկու սիրահարների կամքն ամեն ինչի կհաղթի:
Ագահությունը սկսում է այնտեղ, ուր վերջանում է աղքատությունը:
Հարբեցողությունը, ինչպես ուսումը, ավելի է գիրացնում գեր մարդուն, ու ավելի նիհարեցնում՝ նիհարին:
Վեհանձն մարդիկ վատ առևտրականներ են:
Ժլատներն էլ ունեն իրենց աստվածը:
Կողոպուտին միշտ սպանություն է հաջորդում:
Երիտասարդները, նեղված իրենց ձեռքը կաշկանդող դրամի պակասությունից, միջոցներ են մտածում արագ հարստության հասնելու համար՝ թափահարելով այն բոլոր ծառերը, որ կողոպտված են իրենցից առաջ եկածների կողմից:
Եզին՝ հողը հերկելու համբերություն, իսկ թռչունին՝ անհոգ կյանք:
Վերևում ազնվականությունն ու իշխանությունը, ներքևում՝ առևտուրն ու փողը. սոցիալական երկու գոտիներ, ամենուրեք մշտապես իրար թշնամի:
Առևտրական աշխարհը հարուստ է, ազնվականությունը ընդհանրապես աղքատ է: Մեկը մյուսին վրեժխնդիր է լինում երկու կողմից տածած արհամարհանքով:
Հասարակության բացակայությունը գյուղական կյանքի ամենամեծ անպատեհություններից մեկն է:
Հնարավորություն չունենալով զոհաբերություններ անելու, որ պահանջում են պատշաճությունն ու արդուզարդը, մարդս կորցնում է իրեն ուրիշների համար նեղելու սովորությունը: Այն ժամանակ ամեն ինչ եղծվում է մեր մեջ, և՛ ձևը, և՛ ոգին:
Վարժության բացակայության հետևանքով կրքերը մանրանում են, իսկ մանր բաները՝ խոշորանում:

Մեծերը կնոջ մասին(կարդալ ավելին...)

BABY — Fri, 09 Jan 2015 16:56:27 GMT

Կինը ծիծաղում է, երբ կարողանում է, արտասվում է, երբ ցանկանում է: Ժան Անտուան դը Բաիֆ, (1532-1589), Ֆրանսիացի բանաստեղծ

Կինը կարող է երբեմն խոստովանել իր մեղքերը, բայց ես չգիտեմ մի կնոջ, որ ընդունած լինի իր թերությունները: Հենրի Ուիլեր Շոու, (1818-1885), ամերիկացի հումորիստ և երգիծաբան

Ով ընդունակ է կառավարել կնոջը, նա ընդունակ է պետություն կառավարելու: Օնորե Դը Բալզակ, (1799-1850), ֆրանսիացի գրող

Կանայք անկեղծորեն կարծում են, թե զարդարվում են կամ մեր, կամ իրենց սեփական հաճույքի համար: Իրականում նրանք զարդարվում են, որպեսզի զարմացնեն միմյանց: Ֆրանսիս դը Միոմանդր, (1880-1959), ֆրանսիացի գրող և թարգմանիչ

Կանանցից խնդրեք միայն այն, ինչ նրանք կարող են տալ: Բարբե դը Օրևիլյի, (1808-1889), ֆրանսիացի գրող

...Տղամարդու համար չկա առավել ծանր վիրավորանք, քան նրան հիմար անվանելը, կնոջ համար` ասել, թե նա այլանդակ է: Իմանուիլ Կանտ, (1724-1804), գերմանացի փիլիսոփա

Կանացի բնազդն արժե մեծ մարդկանց կանխատեսությանը: Օնորե դը Բալզակ (1799-1850), ֆրանսիացի գրող

Կինն ավելի լավն է, քան նրա մասին խոսում են. նա տղամարդու արցունքների վրա ծիծաղում է միայն այն դեպքում, եթե դրանք ինքն է հարուցել: Ժորժ Կուրտելին, (1858-1929), Ֆրանսիացի գրող

Յուրաքանչյուր կնոջ սխալի մեջ տղամարդու մեղք կա: Հերդեր, (1744-1803), գերմանացի փիլիսոփա

Կանայք մարդկային ցեղի առաջին դաստիարակներն են: Հիպել, (1741-1796), գերմանացի գրող

Նա, ով առաջինը կանանց գեղեցիկ սեռ անվանեց, գուցե թե ցանկացավ դրանով հաճոյախոսություն անել, բայց իսկապես արտահայտեց ինչ-որ ավելի մեծ բան: Իմանուիլ Կանտ, (1724-1804), գերմանացի փիլիսոփա

Մի հարցում տղամարդիկ ու կանայք, անպայման, համերաշխ են. և նրանք, և մյուսները կանանց չեն վստահում: Մենքեն (1880-1956), ամերիկացի քննադատ

Միայն կնոջը հարգող տղամարդը կարող է նրանից բաժանվել` չստորացնելով նրան: Ուիլյամ Սոմերսեթ Մոեմ, (1874-1965), անգլիացի գրող

Կանայք, ինչպես և երազները, երբեք այնպիսին չեն լինում, ինչպիսին ուզում ես նրանց տեսնել: Լուիջի Պիրանդելո, (1867-1936), իտալացի գրող

Ով սիրահարված կին չի տեսել, նա չի կարող ասել, թե ինչ է կինը: Գյոթե, (1749-1832), գերմանացի բանաստեղծ և մտածող

Հավերժ կանացին միշտ վսեմացնող ուժ է եղել լավագույն տղամարդկանց համար: Ռոմեն Ռոլան, (1866-1944), ֆրանսիացի գրող և հասարակական գործիչ

Նրանք, ովքեր գովում են կանանց, գիտեն նրանց ոչ բավականաչափ. ովքեր կշտամբում են` չգիտեն նրանց ամենևին: Գիյոմ Պիգո Լեբրեն, (1753-1835), ֆրանսիացի գրող

Մի նեղացրեք մարդուն

BABY — Fri, 09 Jan 2015 16:35:32 GMT

Իզուր, հենց այնպես մարդուն պետք չէ նեղացնել, որովհետև դա շատ վտանգավոր է: Իսկ եթե հանկարծ նա Մոցա՞րտն է: Բացի այդ, դեռ չի հասցրել ոչինչ գրել, անգամ՝ "Թուրքական մարշը": Դուք նրան կնեղացնեք, և նա, ընդհանրապես, ոչինչ չի գրի: Չի գրի մեկը, հետո՝ մյուսը, և աշխարհում կպակասի գեղեցիկ երաժշտությունը, կպակասեն լուսավոր զգացմունքներն ու մտքերը, իսկ դա նշանակում է՝ և լավ մարդիկ: Իհարկե, ոմն մեկին կարելի է նեղացնել, չէ՞ որ բոլորը Մոցարտ չեն, բայց, այնուամնեայնիվ, իսկ եթե հանկարծ…

Մի՜ նեղացրեք մարդուն, պետք չէ:

Դուք այնպիսին եք, ինչպիսին՝ նա:

Պահպանե՜ք միմյանց, մարդի՜կ:

Օնորե դը Բալզակ. Երեսնամյա կինը(կարդալ ավելին...)

BABY — Fri, 01 Aug 2014 16:04:38 GMT

Լավագույն սրտերն անգամ երբեմն շատ դաժան են լինում։
Ծերունիները սովորաբար հակումն ունեն իրենց վշտերով օժտել երիտասարդների ապագան։
Շատ տղամարդիկ կան, որոնց սիրտն ուժգնապես հուզվում է կանանց տառապանքի լոկ տեսքը նշմարելիս. նրանց համար կսկիծը թվում է հաստատակամության կամ թե սիրո խոստում։
Ճշմարտությունը մենք թերևս կռահում ենք պատահաբար։
Ծայրահեղ պարզությունը համազոր է անթափանց մի ծածկամտության։
Եթե սեղանի վրա որևէ կերակուր մեզ լավ չի թվում, հարկավոր չէ դրանից ուրիշին զզվեցնել։
Օրինական սերը ավելի ծանր է, քան հանցավոր կիրքը։
Տղամարդու ամենաուժեղ զենքերից մեկը կնոջը իրենով զբաղեցնելու սարսափելի կարողությունն է, երբ կնոջ բնականից հարաշարժ երևեկայությունը վախենում կամ վիրավորվում է հետապնդումից։
Կանայք, որոնք իրենց ցավերի համար անմիջական սփոփանքներ են փնտրում, հաճախ մի դժբախտությունը լոկ փոխարինում են մի այլ դժբախտությամբ, այն դեպքում, երբ ուզում են հավատարիմ մնալ իրենց պարտականություններին, կամ թե հանցանք են գործում, եթե հօգուտ իրենց բավականության խախտում են օրենքները։
Կանացի նուրբ բնազդը նրան ասում էր, որ ավելի լավ է հնազանդվել տաղանդավոր մարդու, քան ղեկավարել մի հիմարի, և որ երիտասարդ կինը, որը հարկադրված է մտածել ու գործել որպես տղամարդ, ոչ կին է, ոչ տղամարդ. հրաժարվելով իր սեռի չարաբաստիկ թուլություններից, նա կորցնում է իր թովչությունը, ձեռք չբերելով այն առավելություններից ոչ մեկը, որ մեր օրենքները տալիս են տղամարդուն։ Նրա կյանքը թաքցնում է շատ դառը մի հեգնանք։ Մի՞թե նա հարկադրված չէր պատվել սնամեջ մի կուռքի, հովանավորել իր հովանավորողին, խղճուկ մի արարածի, որը, ի վարձատրություն կնոջ հարատև նվիրվածությանը, նրան էր նետում ամուսնու էգոիստական սերը. նրա մեջ միայն կինը տեսնելով, և որը չէր բարեհաճում կամ չէր կարողանում` իսկ դա նույնչափ վիրավորական էր, հոգ տանել նրա ուրախությունների մասին կամ անհանգստանալ նրա տխրության և հյուծման պատճառներով։
Եթե մենք թափանցեինք մինչև այդ սրտի խորքը, ապա կտեսնեինք, որ նրա առաջին միամիտ, աղջկական սերը պսակող խորունկ, թաքնված վիշտը նրան խորշանք էր ներշնչել դեպի կրքերը. գուցե դրանից էր, որ նա չճանաչեց հափշտակությունը, արգելված, բայց խելացնոր բերկրանքները, որոնք որոշ կանանց մոռանալ են տալիս ողջամտության օրենքները, առաքինության սկզբունքները, որոնց վրա հիմնված է հասարակությունը։
Ինչպես երջանկությունը, նույնպես և դժբախտությունը մեզ հակում են դեպի երազանքը։
Ոչ միայն իր հոգու քնքուշ գանձերն էին անհայտ մնում, այլև երբեք չկարողացավ հասնել այն բանին, որ ամուսինը հասկանա իրեն, նույնիսկ կենսական ամենասովորական հարցերում։
Այն ժամանակ, երբ նրա հոգում աճում և ամրանում էր սիրելու ձգտումը, ֆիզիկական ու բարոյական տառապանքները նրա մեջ մեռցնում էին թույլատրելի սերը, ամուսնական սերը։
Իր և ամուսնու միջև այսուհետ պիտի կանգներ մտքերի մի բովանդակ աշխարհ, որոնց ծանրությունը նա մենակ պիտի կրեր։
Տառապող մարդկանց մոտ զարգացած է ինչ-որ ներքին տեսողություն, նրանք լիովին և ճիշտ կարդում են միմյանց մտքերը և միատեսակ են ընդունում տպավորությունները։
Բոլոր սխալները, գուցե և հանցանքները, հիմնված են ծայրահեղ եսամոլության վրա։
Մի՞թե չեն պատահում շատ տղամարդիկ, որոնց խորունկ ոչնչությունը գաղտնիք է նրան ճանաչող մարդկանց մեծամասնության համար։ Բարձր դիրքը, երևելի ծագումը, կարևոր պաշտոնները, քաղաքավարության որոշ փայլը, մեծ զսպվածությունը վարվելակերպի մեջ, կամ թե հարստության հմայքը նրանց համար կարծես պահակներ լինեն, որոնք արգելում են քննադատներին թափանցել նրանց խիստ անձնական գոյավիճակի մեջ։ Այդ մարդիկ նման են թագավորների, որոնց իսկական հասակը, բնավորությունը և բարքերը երբեք չեն կարող ոչ լավ ճանաչվել, ոչ էլ ճշտորեն գնահատվել, որովհետև նրանք տեսանելի են կամ շատ հեռվից, կամ շատ մոտիկից։ Շինծու արժանիքներով օժտված այդ մարդիկ ոչ թե խոսում են, այլ հարցեր են տալիս, հմտություն ունեն ուրիշներին նախաբեմ հանել, որպեսզի խուսափեն իրենք իրենց հանդես բերելուց. ապա զարմանալի ճարպկությամբ նրանք քաշում են յուրաքանչյուրի կրքերի ու շահագրգռությունների թելը, որոնք իրապես իրենցից բարձր են, նրանց մարիոնետներն են դարձնում ու աննշան մարդիկ համարում, իջեցնելով մինչև իրենց աստիճանը։ Դրա համար, այդ դատարկ գլուխների մասին դատելու, նրանց ժխտական արժեքը կռահելու համար, դիտողը պարտավոր է ունենալ ավելի նրբին, քան խորը խելք, ավելի համբերություն, քան լայն մտահորիզոն, ավելի նրբամտություն ու տակտ, քան մտքի մեծություն ու վեհություն։ Այնուամենայնիվ, ինչպիսի ճարպկություն էլ որ ցուցահանեն այդ բռնակալները ծածկելու իրենց թույլ կողմերը, նրանց համար ավելի դժվար է խաբել կնոջը, մորը, երեխաներին, կամ տան բարեկամներին։ Բայց մերձավորները գրեթե միշտ գաղտնի են պահում այդ, դա որոշ չափով վերաբերում է իրենց ընդհանուր պատվին, և նույնիսկ այդ մերձավորներն օգնում են նման մարդկանց մոլորության մեջ գցել հասարակությանը։ Եթե շնորհիվ այդ տնային դավադրության շատ տխմար մարդիկ անց են կենում որպես մեծ խելքով օժտվածներ, ապա այդպիսով հավասարակշռվում է խելոք մարդկանց քանակը, որոնք հիմար են համարվում։ Այնպես որ, հասարակության մեջ միշտ էլ կան մակերեսային տաղանդներ։ Մտածեք հիմա այն դերի մասին, որ պետք է խաղա խելոք ու զգայուն մի կին այդ տիպի մի ամուսնու կողքին. չե՞ք նկատել տխրություններով ու անձնվիրությամբ հարուստ այդպիսի անձնավորությունների, որոնց սիրով ու քնքշությամբ լի սրտերը այս աշխարհում իրենց վարձատրությունը չեն գտնում։ Եթե այդպիսի սոսկալի դրության մեջ է ընկնում ուժեղ ոգու տեր կին, ապա նա դրանից դուրս է պրծնում ոճիրով, ինչպես Եկատերինա Երկրորդը, որը, այնուամենայնիվ, Մեծի կոչում է ստացել։ Բայց ոչ բոլոր կանայք են գահի վրա բազմում, նրանց մեծամասնությունը դատապարտվում է ընտանեկան դժբախտությունների, որոնք նույնքան սոսկալի են, թեև մնում են աննկատ։

Ժան-Պոլ Սարտր. Սատանան և տեր Աստվածը(կարդալ ավելին....)

BABY — Fri, 25 Jul 2014 14:11:03 GMT

Լուրերը երբեք վատ չեն լինում Աստծո ընտրյալի համար։
Բռնությունը ձեռնտու է նրանց, ովքեր ոչինչ չունեն կորցնելու։
Որտե՞ղ եք տեսել, որ ռազմադաշտում գործող զորավարը ենթարկվի պետության ղեկավարին։
Ոչինչ տեղի չի ունենում առանց Աստծո թույլտվության, և Աստված ինքը բարություն է, ուրեմն ինչ էլ պատահում է` այդ է լավագույնը։
Երբ հարուստները պատերազմում են իրար դեմ, չքավորներն են մահանում։
Երբ ջուրն ալեկոծվում է, տիղմը վերև է բարձրանում։
Ոչ ոք իրավունք չունի ձեզ հրամայելու, բացի այն պետերից, որոնց ինքներդ եք ընտրել։
Պետք է սպանել այն, ինչ սիրում ես։
Ընտրյալն այն մարդն է, որին Աստված մատով սեղմում է պատին։
Դավաճան է նա, ով դավաճանում է։
Դավաճանը, որը կատարում է դավաճանություն, ընդամենը դավաճան է, որն ընդունում է իր էությունը։
Բոլոր բճերը դավաճանում են, դա հանրահայտ ճշմարտություն է։
Բոլոր օրինական զավակներն աշխարհը վայելում են անվճար։
Տղամարդու պատիվը հատուցվում է դանակի հարվածով։
Բիճը պարտավոր է համբուրել իրեն սնուցող ձեռքը։
Չարիքը պետք է ցավ պատճառի բոլորին, բայց առաջին հերթին նրան, ով այն գործում է։
Տագնապը մարդուն տրամադրում է կենակցել։
Անկարգությունը տիրող կարգի լավագույն ծառան է։
Ամեն ոչնչացում խառնակչություն է. թուլացնում է թույլերին, հարստացնում հարուստներին և սնուցում է հզորների հզորությունը։
Չարիքը ձանձրալի է, երբ նրան ընտելանում ես։

Գաբրիել Գարսիա Մարկես. 100 տարվա մենություն(կարդալ ավելին...)

BABY — Thu, 24 Jul 2014 19:34:09 GMT

Տղամարդուն վայել գործ չէ խայտառակել մարդուն սեփական ընտանիքի առաջ։
Ավելի հեշտ է սկսել պատերազմը, քան ավարտել։
Մեռնելն այնքան էլ հեշտ չէ, ինչպես կարծում են։
Ժամանակը,կարծես, պտտվում է շրջանագծով և մենք հասանք այնտեղ, որտեղից սկսել ենք։
Միակ մոմը, որի համար նա կվերադառնա, վառվում է առանց մարելու։
Մարդը մեռնում է ոչ թե այն ժամանակ, երբ պարտավոր է, այլ այն ժամանակ, երբ կարող է։
Ծերերի զգոն իմաստությունը, հաճախ, խաղաթղթերից էլ խորաթափանց է լինում։
Եթե մաքուր է մարդու խիղճը, ապա նա ընդունակ է անընդմեջ ուտել, քանի դեռ չի հոգնել։
Ճակատագիրն ամեն ինչ տեղփոխ էր արել, դարձնելով նրան սիրուհու ամուսին և կնոջ սիրեկան։
Հաշտության րոպեն թանկ է բարեկամաբար ապրած մի ամբողջ կյանքից։
Սիրո մի տեակը ոչնչացնում է մյուսին, որովհետև այդպես է ստեղծված մարդը. հագեցնելով քաղցը, նա կորցնում է հետաքրքրությունը ուտելիքի նկատմամբ։
Փողոցում կատարվող դեպքերով հետաքրքրվելը պոռնիկներին վայել զբաղմունք է։
Սեղանի շուրջ իրար կարելի է սիրել ոչ պակաս, քան անկողնում։
Չկա մի այնպիսի նվաստացում, որին արժանի չլինի անօրինական կենակցուհին։
Կանոնավոր ողորմածությունը ամենահարմար միջոցն է նվաստացնել նրան, ով նվաստացրել է քեզ։
Աստված արարել է, սատանան` պղծել։
Ամեն ինչ հնարավոր է իմանալ։
Գրականությունը մարդկանց ձեռ առնելու նպատակով հորինված ամենալավ զվարճությունն է։
Գիտության հնարավորությունների շնորհիվ ժամանակի շերտի միջով կարող ես տեսնել գալիքը ճիշտ այնպես, ինչպես հակառակ երեսով լույսի դեմ պահած թղթի վրա գրված տառերն են տեսնում։
Աշխարհի վերջը կգա այն օրը, երբ մարդիկ, գրքերն ապրանքատար վագոնները բարձած, կսկսեն երթևեկել առաջին կարգի վագոնով։
Անցյալն ավերվում էր անվերջ, ինքն իրեն կլանելով, պատրաստ վերջանալու ամեն ակնթարթ, բայց այդպես էլ երբեք վերջ չէր տալիս վերջանալուն։
Մարդկային այն տոհմերը, որոնք դատապարտված են 100 տարվա մենության, երկրորդ անգամ չեն հայտնվում երկրի երեսին։

Երբ խոսում է նա, բոլոր ձայները պետք է լռեն...(կարդալ ավելին...)

BABY — Fri, 04 Jul 2014 07:09:39 GMT

Եթե դուք չեք կամենում հավատալ ձեր աչքով տեսածին, ապա ուրիշին մի խոստովանեք ձեր իմացածը:
Որքան լավ է արտասվել ուրախությունից, քան ուրախանալ արցունքների վրա:
Մենք մեր սեփական գեղեցկությունը կարող ենք ճանաչել միայն տեսնելով նրա արտացոլումը ուրիշների աչքերում:
Միամիտ մարդիկ սիրում են վիճել, իսկ ազնիվները՝ միաբան լինել:
Բարեսիրտ մարդը բարի է տեսնում:
Քաջության առաջին արժանավորությունը ողջախոհությունն է:
Նրանք, ովքեր թեթևությամբ են խաղում բառերի հետ, հեշտությամբ կարող են նրանց իսկական իմաստը փոխել:
Լավ է չգիտությամբ իմաստուն լինել, քան թե գիտությամբ հռչակվել տգետ:
Վիշտը այտերն է նվաճում միայն, չի հաղթանակում ուղեղի վրա:
Խորհրդածումը երբեք չի ապրում անխորհուրդ մարդկանց Թշվառ ուղեղում:
Երջանիկ է այն մարդը, որ լսում է իր դատափետումը, և աշխատում է ուղղվել:
Կյանքը թատրոն է, տղամարդիկ և կանայք՝ դերասաններ:
Առողջությունը թանկ է ոսկուց:
Ամեն հիմարություն իր լոգիկան ունի:
Խելացի հիմարը լավ է հիմար իմաստունից:
Ընկերությունը օդային սեր է առանց թևերի:
Մարդիկ իրենց ճակատագրի տերերն են:
Ցանկությունը մտքերի հայրն է:

ՈՒԻԼՅԱՄ ՇԵՔՍՊԻՐ

Габриэль Гарсиа Маркес (весь стихотворение...)

BABY — Thu, 03 Jul 2014 20:31:47 GMT

Когда ты захочешь плакать,
Позови меня…
Я не обещаю тебя рассмешить,
Но я могу поплакать вместе с тобой.

Если однажды ты захочешь сбежать. Позови меня…
Я не обещаю уговорить тебя остаться…,
Но я могу сбежать с тобой.

Если однажды ты не захочешь вообще кого-либо слышать,
Позови меня…
Я обещаю придти ради тебя.
И обещаю вести себя тихо.

Но если однажды ты позовешь...
А я не откликнусь
Пожалуйста, поспеши ко мне!
Вероятно в этот момент я в тебе очень и очень нуждаюсь.

Не иди впереди меня - я могу и не пойти за тобой.
Не иди позади меня - я могу и не повести тебя,
Но иди рядом со мной.
И будь моим другом.

Վիճել` չայրելով ետդարձի կամուրջները (կարդալ ավելին...)

BABY — Thu, 03 Jul 2014 19:31:31 GMT

Քեզ համար պարզիր վեճի նպատակը և հետևիր դրան: Ինչի՞ ես ուզում հասնել` ուշադրությա՞ն, փողի՞, սեքսի՞: Խանդի հարցում վերջակե՞տ դնել, թե՞ դադարեցնել հարաբերությունները: Ցանիր այն, ինչ ցանկանում ես հնձել:

Սթափ դատիր: Մտքերդ արտահայտելիս նախօրոք մի լավ մտածիր և աշխատիր չշեղվել: Զուգընկերոջդ էլ առաջարկիր նույնն անել: Այդպիսով բառերը կհամոզեն` դիմելով բանականությանը, այլ ոչ թե` էմոցիաներին:

Գոտկատեղից ներքև հարվածիր միայն այն դեպքում, եթե քանդելու ցանկությունն ավելի մեծ է, քան կառուցելունը: Զուգընկերոջ ցավոտ տեղերից կարող են լինել նրա մայրը, ընկերները, աշխատանքը, այն ամենն, ինչ սուրբ է նրա համար և նյարդայնացնող` քեզ համար: Դե իսկ եթե որոշել ես հարվածել, ապա դա արա առավելագույնս քաղաքակիրթ:

Եթե ցանկանում ես վեճը շուտ հարթել, խուսափիր խնդրահարույց բառերից, ինչպիսիք են`«պետք է», «պարտավոր ես»: Դրանցում բացահայտ ստիպողականություն կա. սպառնալիքները, հարցաքննությունը, քննադատությունը, պարտադրանքը, այլոց հետ համեմատությունները ոչ մի լավ բանի չեն հանգեցնի, և վեճը կվերածվի անժամկետ կռվի: Իսկ դու հաստատ դա չէիր ուզում:

Սովորիր դիվանագիտորեն արտահայտվել. ոչ թե «քո մայրիկը քիթը մտցնում է մեր կյանքի մեջ», այլ «արտաքին միջամտությունները վերջերս կարծես զգալիորեն խանգարում են մեր փոխըմբռնմանը»:

Լույսը կբացվի, բարին հետը: Ավելի ճիշտ է վիճաբանել, երբ հանգիստ ես և քունդ առած: Եթե չես հավատում` հենց հիմա «մարշ» անկողին` ստուգելու:

Ճիշտ արձագանքիր բղավոցին: Նույն կերպ երբեք մի պատասխանիր: Եթե նա քեզ վրա գոռում է, նշանակում է, որ այդպես են հարաբերություններ պարզել նրա ծնողները: Իսկ եթե դու ուզում ես ավելի բարձր գոռալ, ուրեմն... արդեն կարող ես ինքդ էլ գուշակել:

Ավելի լավ է փշրել իրը, քան զգացմունքները: Ամանեղե՞ն ես կոտրում: Կոտրիր: Ավելի լավ է ջարդուփշուր անես ափսեները, քան կորցնես ինքնատիրապետումդ և ասես բաներ, որոնք չէիր պատրաստվում:

Հաշտության առաջին քայլն անում է ոչ թե հիմարը, այլ ուժեղը: Սակայն պետք չէ սա ընդունել որպես կոչ և միշտ անել առաջին քայլը: Դու պետք է որոշես, թե երբ ես պատրաստ իջեցնել դրոշդ:

Հրամայում է նա, ով պակաս վստահ է իր ուժերին: Եթե զուգընկերդ քեզ որևէ բան պարտադրելու փորձեր է անում, կարելի է հանգիստ պատասխանել. «Գիտեմ, որ դու ունես ուժ և հեղինակություն», այնուհետև շարունակել ասելիքդ «Սակայն դա քեզ իրավունք չի տալիս», «Միևնույն է, դա քեզ իրավունք չի տալիս» թեմայով:

Արցունքները վատ մեթոդ չեն, սակայն «բազմակի օգտագործման» համար չեն. իմիջիայլոց, մի զլացիր ուսումնասիրել զուգընկերոջդ կենսագրությունը. գուցե նա իմունիտետ ունի արցունքների նկատմամբ:

Անսպասելի և ծանր լռությունն ամենատհաճ և ամենաանարդարացի քայլերից է: Եթե դա է քո մեթոդը, իմացիր, որ դա չի նպաստի պրոբլեմի լուծմանը, այլ միայն անիմաստ կնյարդայնացնի զուգընկերոջդ: Եթե լռում է նա, ոչ թե դու, զբաղվիր քո գործերով և մի մտածիր այդ մասին: Զուգընկերդ, հասկանալով, որ ոչինչ դուրս չի գա, առաջինը կխոսի քեզ հետ:

Պահիր հավասարակշռությունը. որքան ձեզանից մեկը մոտ է հիստերիային, նույնքան հանգիստ պետք է լինի մյուսը:

Տարբերիր վեճի շարժառիթն իրական պատճառից. օրինակ`գարեջրատուն նրա այցը` քեզ հետ թատրոն գնալու փոխարեն (շարժառիթ) և քնքշանքի ու ուշադրության բացակայությունը (քո դժգոհության իրական պատճառը):

Ընթացքում մի մոռացիր վեճի իսկական պատճառի մասին, մի փոխիր թեման, թեև երբեմն դա անելու շատ մեծ ցանկություն է առաջանում: Առհասարակ օգտակար է վեճի ամենաթեժ պահին հիշել, թե ինչպես այն սկսեց և «հաճելիորեն» զարմանալ. սկսեցիք սկավառակներից, որոնք սեղանին թափված էին և խանգարում էին ափսե դնելուն և ավարտեցիք քո ծննդյան չստացված տարեդարձով: Խստորեն հետևիր կանոնին` մեկ վեճ, մեկ քննարկման թեմա:

Աշխատիր խուսափել ուլտիմատումներից և միևնույն ժամանակ թույլ մի տուր, որ քո առջև ևս ուլտիմատումներ դնեն:

Ավելի խելացի կգտնվես, եթե լռես: Զուգընկերոջ ստորացումը և նրա կենսագրության` քեզ հայտնի փաստերի խեղաթյուրումը արգելված թեմաներ են:

Նշիր մյուս արգելված թեմաների շրջանակը, քանի դեռ ամեն ինչ շատ չի խորացել: Ասա նրան, որ չարժե մեկը մյուսի ցավոտ տեղերին դիպչել. դա միայն ցավ է պատճառում, ուրիշ ոչինչ:

Զգուշացրու սպասվող քննադատության մասին: Հայտնի հոգեբանական մեթոդ է. «Սիրելիս, կարելի է ասեմ` ինչն ինձ դուր չի գալիս»: Այս հարցը կարող է հարթել սուր անկյունները և մեղմել կրքերը: Քննադատելիս ասացեք ոչ թե «դու վատ ես անում», այլ «շատ կուզեի, որ այսինչ բանն այսպես անեիր»: Եղիր առավելագույնս կոնկրետ:

Երբեք մի վիճիր վկաների ներկայությամբ: Եթե քեզ բացահայտ ստորացնում կամ վիրավորում են ուրիշների ներկայությամբ /կամ նույնիսկ եթե մենակ եք/, կտրուկ և անմիջապես դադարեցրու երկխոսությունը:

Երբեք նրա երեսին մի շպրտիր այն գաղտնիքը, որ ինքն է քեզ վստահել։ Զուգընկերոջից անկեղծության կամ մերձեցման պահին ստացած տեղեկությունը վեճի ընթացքում օգտագործելն անդաստիարակություն է:

Մի ընդհատիր, որքան հնարավոր է զսպիր քեզ: Նրան լսելը կարող է օգտակար լինել:

Պարզիր, թե արդյոք վեճը կապ չունի՞ քո սեռական անբավարարվածության հետ: Եթե այդպես է, փորձիր նախևառաջ նրբորեն ստանալ քո ցանկացածը:

Իսկ եթե վեճն ամեն անգամ ավարտվում է կրքոտ սեքսով, անհրաժեշտ է զբաղվել ինքնաուսումնասիրությամբ, ցանկալի է` մասնագետի օգնությամբ:

Վեճն ընդհատելն ու տնից անհետանալը վնասակար է հոգեկան առողջության համար, քանի որ անավարտ գործը միշտ ավելորդ ռեսուրս է խլում:

Եթե քեզ ուղղված մեղադրանքները հիմնավոր են, ընդունիր սխալդ, դա աշխատող տարբերակ է:

Փորձիր ընդունել նաև զուգընկերոջդ ջանքերը, դա տասն անգամ ավելի արդյունավետ է:

Բացառիր «դու միշտ» և «դու երբեք» արտահայտությունները: Հիշիր, որ ընդհանրացումը կոնկրետության թշնամին է:

Որևէ թեմայի վերաբերյալ պահանջներ ներկայացնելը նման է ատրճանակի, որից կարելի է կրակել: Չէ՞ որ վեճը նրա համար է, որպեսզի ժամանակ առ ժամանակ դուրս հանենք կուտակված բացասականը:

Կռվից հետո բռունցք թափ չեն տալիս: Իմաստ չունի քննարկել, թե նա ինչու էր երեկույթի ընթացքում սիրահետում ուրիշին այդ երեկույթից մեկ շաբաթ անց: Առավել ևս` ծանրութեթև արա, թե արդյոք իմաստ ունի՞ դա ի կատար ածել տնօրենի հետ կայանալիք կարևոր հանդիպումից մեկ ժամ առաջ:

Հատկապես պայթյունավտանգ են «ամեն ինչ քո պատճառով է», «դու ես մեղավոր», «դու խոստացել էիր», «պարտավոր ես, քանի որ», «ասում էի, չէ», «եթե դու ինձ սիրեիր», «մայրս ճիշտ էր ասում» արտահայտությունները...

Առհասարակ հարկավոր է հանգիստ թողնել մայրերին: Տասնութամյակը նշելուց հետո ժամանակն է կտրել պորտալարը, ընդ որում` թե' քո, թե' նրա:

Կարծիք կա, որ տղամարդը վեճում ցանկանում է «ավելի ճիշտ» լինել կամ գոնե լսված, իսկ կինը ցանկանում է պահպանել հարաբերությունները: Դա նույնպիսի կարծրատիպ է, որքան այն, որ կանայք ավելի հաճախ են ափսե կոտրում: Ուղղակի տղամարդկանց ձեռքի տակ այդքան ափսե չի ընկնում:

Եթե քեզ նրա մեջ ինչ-որ բան նյարդայնացնում է, նույնը փորձիր քո մեջ փնտրել: Եվ եթե ինքնախաբեության հակում չունես, ապա այս կամ այն չափով նույնը կհայտնաբերես նաև քո մեջ:

Վեճից երկու օր անց դեռ խռոված մնալը դաստիարակության պակաս է և վամպիրիզմի տարատեսակ: Միևնույն է` զուգընկերոջիցդ անվերջ մեղքի զգացում քամել չի ստացվի: Աղբյուրը` www.cosmo.am

Gev-Studio

Մարկեսյան իմաստախոսություններ

Օնորե դը Բալզակ. Խորտակված պատրանքներ (կարդալ ավելին...)

Ժլատությունը, ինչպես սերը, օժտված է կրկնակի տևողությամբ, նա հաշվի է առնում ապագա հնարավորությունները, նրանց հոտն առնում, արագացնում է դրանք:

Հարուստ մարդիկ թանկ գնով են առնում առողջությունը, երբ այն կորցրել են:

Երկու սիրահարների կամքն ամեն ինչի կհաղթի:

Ագահությունը սկսում է այնտեղ, ուր վերջանում է աղքատությունը:

Հարբեցողությունը, ինչպես ուսումը, ավելի է գիրացնում գեր մարդուն, ու ավելի նիհարեցնում՝ նիհարին:

Վեհանձն մարդիկ վատ առևտրականներ են:

Ժլատներն էլ ունեն իրենց աստվածը:

Կողոպուտին միշտ սպանություն է հաջորդում:

Եզին՝ հողը հերկելու համբերություն, իսկ թռչունին՝ անհոգ կյանք:

Վերևում ազնվականությունն ու իշխանությունը, ներքևում՝ առևտուրն ու փողը. սոցիալական երկու գոտիներ, ամենուրեք մշտապես իրար թշնամի:

Առևտրական աշխարհը հարուստ է, ազնվականությունը ընդհանրապես աղքատ է: Մեկը մյուսին վրեժխնդիր է լինում երկու կողմից տածած արհամարհանքով:

Հասարակության բացակայությունը գյուղական կյանքի ամենամեծ անպատեհություններից մեկն է:

Վարժության բացակայության հետևանքով կրքերը մանրանում են, իսկ մանր բաները՝ խոշորանում: